Ewa Joanna Sankowska

Minął tydzień od ostatniego wpisu na blogu Piórem Pisane. Pierwszy majowy tydzień. Majówka zaskakująco ciepła, a potem nagłe ochłodzenie i wyczekiwany deszcz. W głowie brzmią mi te trzy słowa: wsparcie, nadzieja, sens. Niemal jak: wiara, nadzieja, miłość. Bo wsparcie jest miłością, a wiara ma wiele wspólnego z poczuciem sensu. Czy wsparcie jest mi potrzebne, myślę... Jest. Jak każdemu. Można, owszem, odnajdować w sobie pokłady wsparcia dla siebie samego. To nawet bardzo ważne

Rozsypują się relacje. Odchodzą bliscy. Tracimy pracę. Zawodzą nas ludzie. Pojawiają się choroby. Takie są realia. Nie mamy wpływu na wiele rzeczy. Mamy za to wpływ na jedno. Na naszą reakcję. Na to, co z tym zrobimy. Być może w trudnej chwili nie jest łatwo w to uwierzyć. Być może trzeba sobie dać nieco czasu na utulenie siebie, na przejście żałoby. Nie można tego etapu przeskakiwać, udając, że nic się nie stało. Niemniej jednak wcześniej czy później trzeba wziąć się w garść

Samo leżenie po trudnej rozmowie z szefem może tego nie zapewnić, gdyż myśli będą krążyć wokół wydarzenia sprzed kilku godzin. Przerzucenie tony węgla (jakieś powidoki z dzieciństwa) z miejsca A w miejsce B też tego nie da, jeśli owo przerzucenie niczemu nie służy.

Miewasz podczas wiosennego przesilenia zaniżony nastrój ? A może ocierasz się często o chandrę lub nawet depresję ? Jesteś blisko wypalenia ? Sens gdzieś umyka i trudno go złapać za ogon? C'est la vie, jak mawiają Francuzi... Szczęściem można i na to coś poradzić. Zrób w głowie – i pamięci – akcję poszukiwawczą. Celem jej jest znalezienie takiej aktywności, która łączy w sobie kilka elementów. Po pierwsze powinna stanowić coś, co pozwoli Ci oderwać się od spraw zawodowych cz

Jak się zabrać do projektu życia? Do tkania siebie na krośnie wydarzeń, genów, środowiska rodzinnego, doświadczeń? Jak przeplatać wątki pragnień, marzeń, emocji i uczuć?

Można spróbować ratować to, co się ma. I/lub budować nowe relacje w oparciu o wartości. Zacząć można od zrobienia sobie mapy przyjaciół. Czyli od przeanalizowania, z kim wchodzimy w relacje, jakie są te relacje, co nam dają, na czym polegają. Czy podtrzymuję kontakt tylko dlatego, że trwa on tak długo, że głupi się wycofać? Zastanowić się, jak się czuję, gdy wybieram się na spotkanie, jak się czuję podczas spotkania, jak się czuję po spotkaniu.

Nie jest czym łatwym dostrzec ten dar. Nie tylko z powodu wielu bodźców, które zagłuszają nasz wewnętrzny świat. Ale także z tego powodu, że to, co potrafimy, co przychodzi nam z łatwością, wydaje się być oczywistym. A skoro jest oczywistym, to pewnie wszyscy mają do tego dostęp. Naszym talentem jest to, co przychodzi nam bez wysiłku. I trudno uwierzyć, że coś, co przychodzi bez wysiłku, jest talentem.

Komnata Wybaczenia daje wiedzę, kiedy to się zaczęło. Dlaczego się to zaczęło. I zrzuca z Ciebie obowiązek bycia „jakąś”. Zrzuca z Ciebie obowiązek dostosowania się do jakichkolwiek standardów. Zrzuca z Ciebie potrzebę zaistnienia.

Na jakie licho potrzebny mi kolejny certyfikowany kurs instruktorski? Od pięciu, sześciu lat robię kursy tylko instruktorskie. Raz, że korzystam z nich, pracując ze swoimi klientami. Dwa, że te instruktorskie dają jednak więcej wiedzy i umiejętności. Do czego mi w takim razie neuromedytacja? Co mi daje? Otóż otworzyła mi oczy na sprawy, które przeczuwałam, ale nijak nie potrafiłam zdefiniować. Do tej pory, idąc tropem różnych medytacyjnych przewodników, myślałam błędnie, że m

Radykalne Wybaczanie jest o absolutnej zmianie kursu. Już nie drążymy przeszłości w poszukiwaniu bólu. Już nie dopatrujemy się w otaczających nas ludziach podstępów. Już nie boimy się tego, co przyjdzie. Radykalnie zmieniamy kurs.

Ważnym jest zrozumienie, że nie jesteśmy ani swoimi myślami, ani emocjami czy uczuciami. One przychodzą. Na to niewiele możemy poradzić (chociaż nie mówię, że zupełnie nic). Bardziej tu chodzi o naszą reakcję na to, co się pojawia. Z tym możemy zrobić wiele.

Co się stanie, jeśli nie zachowasz się tak, jak chce tak zwany ogół, a tak, jak potrzebujesz, chcesz, czujesz? Co się stanie, jeśli zostawisz nałożone na siebie obowiązki i zrobisz sobie wolne na podreperowanie relacji ze sobą?

Czy zastanawiasz się, co w Tobie jest takiego, że coś w świecie zewnętrznym naciska Twoje guziki, doprowadza Cię do stanu, którego nie lubisz, sprawia, że postrzegasz świat, ludzi jako nieprzychylnych? To jest ta przestrzeń, nad którą warto się pochylić. Zrozumienie tego, co w nas nie jest jeszcze uleczone, pomaga w pozbyciu się przekonań, osądów, interpretacji uprzykrzających nam życie.

Jest taka przestrzeń, do której dostęp masz tylko Ty. Nikt tam – bez Twojego zaproszenia – nie wejdzie. Nikt – bez Twojej wiedzy i zgody...

Jakże złudnym jest przekonanie, że – gdyby świat wyglądał tak, jak chcemy – bylibyśmy szczęśliwi. Chcielibyśmy, by nasi rodzice byli...

Bywa tak, że – odczuwając, iż jeszcze nie jesteśmy na dnie, że jeszcze coś możemy, że jeszcze na coś mamy wpływ – zaniechujemy aktywnego przeciwdziałania mającego na celu powrót do pełni naszych możliwości. Bo przecież jeszcze nie jest beznadziejnie. Jeszcze coś da się zrobić. Jeszcze pojawiają się zrywy.

Jak długo można pracować nad sobą i swoim rozwojem? Jak długo trzeba pracować nad sobą i swoim rozwojem? Na oba pytania odpowiedź jest...

Pojawia się pomysł. Możliwe, że od razu metodą pomysłowego Dobromiła – nagle, niemal jak natchnienie z nadprzyrodzonego źródła....

Bywają chwile, w których kontakty z bliźnimi wydają się być istnym dopustem Bożym. Myślisz czasami, że "ludzie są niepoważni", że "z...

Dajemy się nabijać w butelkę. Żeby było śmieszniej - przez samych siebie. To niezwykłe, jak wielu ludzi rok rocznie obiecuje sobie...