Niebo. Niebo nad morzem. Takie samo, a inne. Pachnące bryzą. Orzeźwiające słoną wodą. Smagające wiatrem. Niebo, które jest u góry, a jednocześnie jest jakby i w dole. I wszędzie wokół. Barwy przelewające się przez siebie. Przepływające. Przenikające. Bez wyraźnych granic. Bez porządku. A jednak w jakiejś wewnętrznej logice. I struktura piasku. Miliardów ziarenek przesypujących się między palcami. Niebo nad morzem. Mieszkam kilka kilometrów od morza. Nie przepadam za nim latem. To jednak nie...

Minął tydzień od ostatniego wpisu na blogu Piórem Pisane. Pierwszy majowy tydzień. Majówka zaskakująco ciepła, a potem nagłe ochłodzenie i wyczekiwany deszcz. W głowie brzmią mi te trzy słowa: wsparcie, nadzieja, sens. Niemal jak: wiara, nadzieja, miłość. Bo wsparcie jest miłością, a wiara ma wiele wspólnego z poczuciem sensu. Czy wsparcie jest mi potrzebne, myślę... Jest. Jak każdemu. Można, owszem, odnajdować w sobie pokłady wsparcia dla siebie samego. To nawet bardzo ważne, wspierać siebie...

Rozsypują się relacje. Odchodzą bliscy. Tracimy pracę. Zawodzą nas ludzie. Pojawiają się choroby. Takie są realia. Nie mamy wpływu na wiele rzeczy. Mamy za to wpływ na jedno. Na naszą reakcję. Na to, co z tym zrobimy. Być może w trudnej chwili nie jest łatwo w to uwierzyć. Być może trzeba sobie dać nieco czasu na utulenie siebie, na przejście żałoby. Nie można tego etapu przeskakiwać, udając, że nic się nie stało. Niemniej jednak wcześniej czy później trzeba wziąć się w garść